Het was nog enige tijd onzeker, maar uiteindelijk kon het (in juli ongeldige) ONK opnieuw gevaren worden. In Hellevoetsluis, 15 en 16 september.
Voor ons een goed bericht, omdat wij in juli met kapotte verstaging te kampen hadden en de Solex er dit keer weer helemaal klaar voor was.
Vrijdag is de Solex naar Hellevoetsluis gebracht en zaterdagochtend om half 10 gingen de trossen los. Er stond een zwakke wind, maar er viel te zeilen, dus om 11 uur klonken de eerste startseinen.
Het was nog enige tijd onzeker, maar uiteindelijk kon het (in juli ongeldige) ONK opnieuw gevaren worden. In Hellevoetsluis, 15 en 16 september.
Voor ons een goed bericht, omdat wij in juli met kapotte verstaging te kampen hadden en de Solex er dit keer weer helemaal klaar voor was.
Vrijdag is de Solex naar Hellevoetsluis gebracht en zaterdagochtend om half 10 gingen de trossen los. Er stond een zwakke wind, maar er viel te zeilen, dus om 11 uur klonken de eerste startseinen.
Met een knoop of 6 wind was het lastig om de windbanen te vinden, dan wel te bereiken. We kregen de Solex niet op de gewenste snelheid, wat we ook probeerden met trim, gewicht… Helaas moesten wij toezien dat wij tot drie maal toe als laatste boot de finish passeerden. Na drie starts werden de wedstrijden voor deze dag gestaakt omdat de wind steeds meer aan het afzwakken was. Morgen zouden er vier wedstrijden gevaren worden. Terug in de haven hebben we ons suf gepiekerd wat nou de oorzaak van deze slechte prestatie zou kunnen zijn.We deden niets concreets anders dan alle voorgaande wedstrijden. Wat we konden bedenken was dat de onderkant vuil zou moeten zijn of er iets aan moest hangen. Een tweede optie was dat de verstaging niet goed stond. Deze is na het vorige NK in juli vervangen en wellicht was de spanning nog niet in orde, waardoor de mast niet goed op de boot stond.
We hebben de Solex schuin getrokken en Edo heeft een kluwen eieren van een bepaalde diersoort (??) onder de kiel vandaan geplukt. Ook de stagspanning bleek af te wijken van wat wij gewend waren. Dit is vervolgens aangepast.
Toch wel een beetje terneergeslagen hebben we deelgenomen aan het buffet en we zijn vroeg naar bed gegaan. Voor de volgende dag werd in ieder geval meer wind voorspeld en we hoopten dat we met onze maatregelen de Solex op dag 2 weer op snelheid zouden krijgen.
Zondag stond er ’s morgens vroeg al een stevige wind, die naarmate de dag vorderde verder toe zou nemen. De eerste wedstrijd lagen we al niet meer achteraan en voeren mee in het veld. Alweer een behoorlijke meevaller. We haalden ook de gewenste target speed en eindigden in een nek-aan-nek race met twee andere Xen die we helaas op enkele meters verloren. Hierdoor behaalden we een vijfde plaats. Maar er zat een stijgende lijn in!
De tweede ronde hadden we een goede start en al snel lagen we voorop. Deze positie wisten we te behouden door telkens als eerste de boei te ronden, vrije wind te zoeken en verdedigend te gaan varen. Zodoende werd de tweede wedstrijd van deze dag zelfs een paaltje! Nu zat de stemming er weer helemaal in aan boord: we konden het nog! De twee wedstrijden die volgden behaalden een derde plaats, iets waar we niet ontevreden over waren.
Over het geheel gezien zaten we vandaag in de top drie, en dat gaf genoeg voldoening. Helaas bleken we de eerste wedstrijd een OCS te hebben gekregen, waardoor de 21 punten van zaterdag allemaal meetelden. Uiteindelijk moesten wij het doen met een zesde plaats. De derde plaats is voor de Fenix, de tweede plaats voor de Onyx en de Aquatic mag zich Nederlands kampioen X-99 noemen!
De zondag had de domper van zaterdag wel behoorlijk goedgemaakt en we hopen dat er een prachtige winterserie op ons ligt te wachten met een mooi veldje X-99’s.
Team Solex:
Jose Veen – stuurman
Rob van Burik – grootzeil
Nelina Meiboom – genua
Sander Haaksma – spi
Rien van de Ven – pitt/tactiek
Edo van de Ven – voordek
